Linya ng Teleserye (13min read)

Added on September 15th, 2020

Nilalaro ko sa aking bibig ang aking panulat habang patuloy na nag-iisip kung ano pa ang maaaring 

idagdag sa aking takdang-aralin. Una pa lang ito, may pito pa. Kung bakit ba naman kasi sa ganitong panahon pa nagbigay ng sabay-sabay na gawain ang aming mga guro. Mabuti na lamang at may mapipiga pa ako sa aking utak. Pero kailangan kong bilisan bago magsimula ang inaabangan kong palabas.

Noong nasa pangatlo na ako ay hindi na kaya ng aking tainga na makisama. Naiingayan na ako sa mga linya sa teleserye. Iisa rin lang ang patutunguhan ng lahat ng palitan nila ng maaanghang na salita. Maya-maya pa ay naging tahimik ang paligid kasunod nito ang mga mahihinang yabag papalapit sa kusina kung saan ako naroong nagpapakadalubhasa. “Patayin mo na lang iyang ilaw pagkatapos mo.” Mahinahon niyang bigkas saka dumiretso sa kanyang kwarto. “Opo la.” Wika ko habang minamasdan ang mga mumunti niyang yabag. Ipinagkait na ng panahon ang dating lakas ni lola. Ngunit bakas pa rin ang masasayang ala-ala sa kanyang mga ngiti at na sinasalamin ng kanyang mukha.

Nasa pang-pito na ako nang tumayo ako upang tanawin ang orasan na nakasabit sa bandang taas ng telebisyon. Ayos sakto, matatapos ko pa ito. Naging tuloy-tuloy ang paglabas ng ideya at mga sagot hanggang sa hindi ko namalayan ang aking paligid. Abala ako sa pagsagot sa Math nang walang ano-ano’y may tinig na bumulong sa akin. “Bilisan mo diyan, paliligayahin mo pa ako mamaya.” Nagulat ako dahilan upang mapaatras ako mula sa aking kinauupuan. Ramdam ko ang init sa aking tainga mula sa kanyang hininga at amoy ko rin ang alak na sabay ng kanyang pagbuga. “Ano ba yan tito, nag-aaral ang tao eh.” Pagalit kong bigkas habang prinoproseso pa ng aking utak ang huli niyang mga salita. Ngumiti lamang siya at dumiretso sa lababo upang uminom ng tubig.

Noong napakalma ko na ang aking sarili ay nagpatuloy na ako sa aking gawain at ipinagsawalang bahala ang kanyang mga sinabi. Ngunit bago pa man ako natapos ay muli siyang lumapit at bumulong, “Hintayin mo ako, magpaparaos tayo.” “Tito, ano ba? Doon ka na nga.” Nakakasulasok ang pinagsamong amoy ng alak at sigarilyo mula sa kanyang hininga. Lango na naman sa laak. Hindi na nga maasahan ay nambubulabog pa. Narinig ko ang pagsara ng pintuan sa harap at iniisip kung pagsasarhan ko siya. Nakakainis ang kagaya niyang tao. Nakahilata maghapon, at gabi o umaga na kung dumating dahil sa pag-iinom.

Naiinis din ako sa aking mga guro, dahil sa dami ng kanilang mga pinapagawa. Kapag ako na ang naging guro, sisiguraduhin kong may oras sa pamilya ang mga magiging estudyante ko at hindi puro aral.

Noong naihanda ko na ang aking higaan sa may sala ay isinindi ko ang telebisyon. Saktong pagbukas nito ay bumungad ang mga pangyayari sa palabas noong mga nakaraang araw. Hininaan ko lang upang hindi magising si lola. Nasa sukdulan na ang mga eksena kaya naman talagang kapana-panabik ang bawat gabi. Kung tutuusin ay kaya kong isuko ang pagre-review dahil dito. Puyat man ay alam kong matutulog akong kuntento. Iyan ang paniniwala ko sa panunood sa palabas na ito. Muli kong sinilip ang orasan, at alam kong huling patalastas na bago matapos ang mga kaganapan ngayong gabi. Noong matapos ay hindi ko mapigilang isipin ang mga susunod na kabanata. Ang galing talaga ng ibang bansa bumuo ng konsepto pagdating sa mga drama nila. Ewan ko, may laman din naman ang mga drama sa atin pero tila iisa ang kwento. Mukhang nasanay na tayo sa ganoong bagay at iniisip ng mga manunulat na kaya pa nila tayong utuhin. Pero para sa akin bilang teenager ay mas namamangha ako sa pagbali-bali ng mga eksena at unti-unting pagdidikit-dikitin at talagang mapapaisip ka talaga kung paano nila binuo ang istorya.

Nasa ganoon akong pag-iisip habang hinihintay na sipain ako ng antok nang bumukas ang pinto kasunod niyon ang nakakabulag na liwanag. Hindi na ako nagreklamo, bagkus ipinikit ko ang aking mga mata at nagbilang na lang ng tupa. Ilang minuto rin ang nakalipas noong madala na ako ng mga tupa sa ulap. Patay na rin ang ilaw at handa na ako sa mahimbing na pagtulog nang biglang gumalaw ang higaan ko. Sa isip-isip ko, mukhang bumalik pa ito sa inuman at hindi na malaman kung papaano gumapang papasok sa kanyang kwarto. Mabuti na lang at nakatalikod ako sa kanyang pwesto. Hinayaan ko na lang siya na makatulog habang ako ay bumalik sa pagbibilang ng tupa. Ngunit saglit lamang nang gumalaw ulit siya at tumagilid sa aking direksyon. Napamulat ang aking mga mata at pinigil ko ang aking paghinga, pakiramdam ko ay sobrang lapit niya sa akin. Mainit ang kanyang hininga na tumatama sa aking batok.

Tumagal din siya sa ganoong posisyon at sa palagay ko ay tulog na.  Nagulat na lang ako noong siya ay magsalita. “Alam ko gising ka pa.” Pabulong ang bitaw niya sa mga salita. Gumapang ang takot sa aking sistema at hindi ko alam kung bakit. Naiinis ako sa kanya sa pagkawala niya ng kwenta pero sa pagkakaalam ko ay hindi naman siya masamang tao. Iyon ang palagay ko at naniniwala naman ako. Hindi ako nagsalita. Hindi rin ako gumalaw. Nais kong isiping nagsasalita lamang siya habang tulog pero malinaw ang mga salitang lumabas sa kanyang mga bibig. Huminto ang oras sa mga panahong iyon. Maya-maya pa’y pinadulas niya ang kanyang kanang kamay mula sa aking leeg, tuloy sa balikat at patpating bisig hanggang sa aking puwet at hita pabalik sa aking tagiliran upang hilahin palapit sa kanya. Nag-umpisa siyang umindayog sa aking likod. Nanginginig ako, hindi ko alam kung sa takot, basta nanginginig ang buo kong kalamnan. Patuloy siya sa pag-indayog. Ramdam ko sa pagitan ng pisngi ng aking puwet ang ari niyang unti-unting tumitigas. Hindi ako makagalaw.

Noong masiguro niyang tirik na ang kanyang ari ay bumangon siya mula sa pagkakatagilid paupo at itinapat ang kanyang labi sa aking tainga. “Paligayahin mo si tito at paliligayahin ka rin niya.” Muli ay bulong niya. Hindi ako kumikibo at sa pagkakataong ito ay hindi ko na alam kung ano ang mararamdaman ko o kung may pakiramdam pa ba ako. Dinilaan niya ang aking tainga pababa sa aking leeg. Amoy alak na rin ako dahil sa kanyang laway. Ngayon naman ay pinaharap niya ako habang patuloy pa rin ang pagtama ng kanyang maselang parte sa gitna ng aking mga hita. Itinaas niya ang aking suot na damit at sinimulang dilaan ang aking kaliwang nipple. Ramdam ko ang pagkislot ng aking ari at pag-agos ng init sa nanginginig kong katawan nang tumama ang kanyang pinatigas na dila sa aking utong. “Masarap ba?” Tanong niya na nagpamulat sa aking mata. Nakapatong na siya sa akin ngayon at hindi ko alam kung naaninag niya sa dilim ang aking pagmulat upang masaksihan ang nadedemonyo niyang mukha at ang paglapastangan niya sa mura kong katawan.

Sa muling pagbaba ng kanyang mukha ay ipinikit ko ang aking mga mata at ipinaling ito sa kaliwa sa pag-aakalang hahalikan niya ako sa labi. “Bakla ka diba? Gusto mo rin ito di ba?” Pagkabigkas niyon ay pumagitna siya sa akin at pinapadulas ang matigas niyang ari sa aking puson at sa mismo kong ari. Ramdam ko ang kanyang bawat galaw at ang lakas ng impluwensiya ng alkohol ngunit sa pagkakataong ito ay ayaw kong isipin niya na nagpapaubaya ako, na bakla ako. Pilit ko siyang binuhat para ialis mula sa pagkakapatong sa akin. Humawak ako sa kanyang baywang at sa may bandang gitna at doon ko nasalat na brief lamang ang tangi niyang suot. Nahawakan ko rin ang ulo ng kanyang pagkalalaki na nakalabas na mula rito. Tigas na tigas ito at medyo basa. Masyado siyang mabigat. At dahil sa aking paglikot ay hinuli niya ang aking mga kamay. Naluluha na ako pero hindi ko na nakuhang muling pumalag. Kung sisigaw man ako ay siguradong mahuhuli kami sa ganitong sitwasyon. O kung hindi man, kakailanganin kong ikwento  ang lahat para mapaniwala sila. At para ano? Para bigyan sila ng ideyang bakla ako kaya ako na-rape, pinagsamantalahan at ginusto ko rin naman? Hindi!

“Wag ka ng lumaban. Gusto mo rin naman ‘to di ba? Gusto mong makatikim di ba?” Pagkatapos niyang idiin ang kanyang ari sa loob ng kanyang brief at makipagespadahan sa aking ari sa loob ng aking shorts ay muli kong naramdaman ang mainit at sabik niyang hininga sa aking tainga. “Wag kang mag-alala, patitikimin kita.” Sabay salat sa aking tainga gamit ang kanyang dila. “Tuturuan kita hanggang sa maging bihasa ka.” Dagdag pa niya kasunod ng pagbuhat niya sa aking mga balikat para lamang idiin ang mga ito patalikod. Nadaganan ko ang aking kanang kamay. Mula sa posisyong ito ay sinakyan niya ako patalikod at muli ay itinutok niya ang kanyang ari sa aking puwet habang hawak ang nakatagilid kong ulo sa may unan. Maririnig na mula sa kanya ang mga impit na ungol. “Ang sarap.” Bulong niya sa hangin at sa madilim na paligid. “Pasarapin pa natin.” Muli niyang wika. Hinawakan niya ako sa may tagiliran at biglang hinila pababa ang aking salawal kasama ang aking brief dahilan upang lumantad ang dalawang pisnging kanina pa niya tinitira gamit ang kanyang alaga. Mabilis ko namang iniharang ang kaliwa kong kamay sa pagkabigla at sa muli niyang pagtira. Gamit din iyon ay itinaas ko ang aking salawal.

“Tangina mo ah!” Singhal niya. Sinakal niya ako mula sa batok gamit ang kanyang kanang kamay. Idiniin niya ito saka niya iniangat para pagtagpuin ang kaliwa na siya namang humawak ng mahigpit sa aking leeg. “Kunwari ka pa ha?! O nahihiya ka lang?” Nang hindi ako sumagot ay pabagsak niyang ibinaba ang aking ulo sa unan. Muli siyang nagsalita “Akyat tayo sa kwarto. Para maangkin na kita.” Naging malumanay ang kanyang pagwika animoy umaasang mauuto niya ang kalaro niyang binatilyo. Hinawakan niya ako sa kamay pero nagmatigas ako. Akma niya akong bubuhatin nang binigyan ko ng bigat ang aking katawan at kumawala sa sa kanyang pagkakahawak. “Ginagago mo ako?” Lasing ang tito ko pero alam kong alam pa rin niya ang nangyayari. Galit na siya pero pabulong pa rin ang tinig na lumalabas sa kanya dahil palagay ko ay ayaw din niyang may makaalam ng kanyang kababuyan.

Dahil sa hindi ko pagsunod sa kanya, akala ko ay titigil na siya. Nahiga siyang muli sa may bandang kanan. Yinapos niya ako at hinihimas-himas ang aking mga binti, dibdib at puwet. Kinuha niya ang aking kanang kamay at ipinatong sa kanyang alaga na nasa loob ng kanyang brief. Lumambot na ito sa kahihintay sa akin. Nang hindi ko ito igalaw ay ipinasok niya sa loob. Hindi na rin siya nakapaghintay at ibinaba na niya ang kanyang huling suot. “Paglaruan mo. Pag ‘yan di mo pa sinunod makakatikim ka sa akin.” Nagawa na niya akong sakalin. Ngayon naman ay pinagbantaan na niya ako. Kaya labag man sa aking kalooban ay sinunod ko na lang ang kanyang gusto. Pinisil-pisil ko ang kanyang kahabaan hanggang sa maramdaman kong muli itong nabubuhayan. “Shit ka!” Ungol niya. Iginiya niya ang aking kamay sa direksiyon ng pataas at pababa. “Bilisan mo!” Hirap ako sa aking posisyon. Ilang sandali pa ay nabatid niya siguro ito kaya lumipat siya sa gawi kong kaliwa. Muli siyang nahiga at ipinatong ang aking kanang kamay sa kanyang matigas ng ari. Kasunod niyon ay inutusan niya akong tumagilid sa gawi niya. Ipinagpatuloy ko ang pagtaas-baba habang bumibilis ang kanyang paghinga.

“Dilaan mo ang utong ko.” Pagmamakaawa niya. Binuhat niya ang aking ulo patungo sa kanyang dibdib at itinapat ang aking mga labi sa kanyang kaliwang utong. “Dilaan mo, gaya ng pagdila ko kanina.” Aniya. Sumunod naman ako. “Patigasin mo.” Utos niya nang hindi makuntento. Nandidiri man dahil sa buhok sa kanyang utong ay ginawa ko pa rin. Halos ipagduldulan na niya ang aking mukha noong hindi ko pa rin magawa ng tama. Nilaplap niya ang aking leeg upang maging halimbawa. Nataranta naman ako na baka mag-iwan iyon ng marka. Iniisip ko na sa pagkakataong ito kung sino ang makakapagligtas sa akin. Hinihiling ko na sana matapos na ang gabi. Pumasok na ang imahe ng aking mga kaibigan, ngunit wala sa kanila ang makakatulong sa akin maging ng aking mga magulang na siyang unang tumalikod at humusga sa akin.

Muling bumalik sa akin ang pangyayaring iyon. Limang taon lang ako noon. Tatlong salita lang ang inabot para maitanim sa aking isip ang pagkamuhing hindi ko naman ginustong lumago at habang-buhay kong dadalhin. “Bakla ka ba!” Uulitin ko, limang taong gulang lang ako noon pero ang dating sa akin ng mga salitang iyon ay panghuhusga sa buo kong pagkatao kaysa sa isang tanong na mula sa aking ama. Ang aking amang tiningala ko mula sa musmos kong pag-iisip at inaakala kong bayani at tanggulan ng aming tahanan ay ang siyang dumurog rin sa puso ng batang kanyang kinalinga at taga-hanga. Kung anuman ang puno at dulo ng araw na iyon kung bakit niya nasabi ang mga salitang naging lamat ng aming relasyon bilang mag-ama ay hindi ko na alam. Isa na lamang iyong ala-ala. Ala-alang siya na lang naiwan at nanatili sa akin. Hindi ko alam kung sa panahong ito ay sumusuko na ako sa pagpapatunay na hindi ako gaya ng taong binabanggit niya. Hindi ako ganoon. Pero bakit ko kailangang patunayan, lalo na sa kaniya, sa kanila?

Noong magsawa siya ay sa kabila naman ang kanyang pinadilaan habang patuloy ang kanyang kamay sa paggabay sa aking kamay sa kanyang kahabaan. Naging mas marahas ako dahilan upang makagat ang kanyang utong. Sinampal niya ako ngunit parang nagustuhan naman niya. Pagkatapos kong paulit-ulit na dilaan ang kanyang utong ay pinasunod niyang dilaan ang kanyang kili-kili sunod sa kanyang pusod na puno rin ng buhok hanggang sa makarating sa paanan ng kanyang ari. Diring-diri na ako sa lahat ng buhok na dinaanan at dumapo sa mga labi at dila ko. Ngunit umpisa pa lang pala ito ng mas mahabang gabi. “Ngayon, isubo mo na yang ulo.” Wika niya habang nakadantay ang aking ulo sa kanyang tiyan. Hawak niya ako sa buhok at itinatapat ang aking labi sa kanyang tumatagas na tubo. “Dilaan mo muna, masarap yan, parang lollipop.” Hindi ko na kaya ang mga ipinapagawa niya. “Dilaan mo yong ulo.” Sinasabunutan na niya ako. Hindi pa rin ako tumalima kaya naman itinatama niya ang ulo ng kanyang tite sa sarado kong labi. Nang maglaon ay pinisil niya ang magkabila kong pisngi dahilan upang magkaroon ng awang ang aking mga labi na naging paraan niya para maipasok ang galit na niyang ari.

“Nganga.” Dahan-dahan niyang itinutulak ang aking ulo upang maipasok ng tuluyan ang kanyang kargada. “Susuhin mo.” Muli niyang utos. Ginagabayan pa rin ako ng kanyang mga kamay. “Yan, higupin mo yong katas. Ganyan nga.” Unti-unti ay naglabas-masok ang kanyang kargada na gumalugad sa loob ng aking bunganga. May kung ano akong nalalasahan at amoy nito na hindi ko maintindihan. Kung tutuusin ay isa lang naman itong parte ng balat ng tao, pero parang may ibang epekto. May kalakihan ito at hindi lubusang maipasok ngunit pinipilit niya at nang akmang huhugutin niya mula sa banayad na paghagod ay bigla siyang napasinghap sa pagtama ng aking ngipin sa ulo ng kanyang ari. “Wag mong isasayad yang ngipin, masakit. Gusto mo ba masaktan ka rin?” Nanalangin na ako kung sino mang nakikinig sa akin sa taas. Gusto ko ng lumaya sa sitwasyong ito. Gusto ko na lang maglaho.

Umulit kami sa umpisa, dahan-dahan ang pagtaas-baba ng aking ulo. Nasasanay na nga ako. Natututo. Nasasarapan. Hindi ko alam. Kahit naduduwal ako sa haba ng pilit niyang ipinapasok sa aking lalamunan. Ipinahawak niya sa akin ang parte ng kanyang ari na hindi ko maipasok upang salsalin. Hanggang sa umungol na siya sa aking ginagawa. “Kaunti na lang magiging bihasa ka na sa pagpapaligaya ng mga lalaki.” Wika niya sa pagitan ng mga maliliit na pag-ungol. Ginawa namin ito sa maraming paraan, sa iba’t-ibang posisyon. Nariyan iyong hawak-hawak niya ang aking ulo habang pinagduduldulan niya ang kanyang ari sa kailaliman ng aking lalamunan, saka siya uungol at tatawa sa tuwing ako ay maduduwal at maglalaway hanggang sa hindi pa man ako nakakabawi ng hininga ay muli niyang ididiin at mas madiin pa. Nariyan iyong lumuhod ako sa kanyang harapan habang nakahiga sabay sinasalsal, mayroon ding nakatayo at naka-upo siya habang patuloy ang pagtira niya sa aking bunganga. At mayroon din iyong ako ang nakahiga habang parang inuupuan niya ang aking mukha. Mangiyak-ngiyak na ako at nauubo sa ulit-ulit niyang pag-ulos.

Nangangawit na ang aking panga bukod pa sa madalas kong pagduwal sa pilit na pagpasok ng kanyang kabuuan kung saan pakiramdam ko ay lumihis na ang aking mga tonsils at nagpaubaya sa pagpasok ng kamunduhan sa aking lalamunan at sa buo kong pagkatao. Palagay ko ay puno na rin ng buhok ang bukana ng labi ko sa pagtama nito sa kanyang mga balahibo sa tuwing dinidiin niya ito pati ang pagtama ng aking ilong sa parteng iyon ng kanyang tiyan. Sa tuwing pakiramdam ko ay kumikislot at lalong lumalaki ang kanyang ulo ay pinapatigil niya ako at ang kanya namang bayag ang pinapadilaan at pinapasubo ng buo. “Nganga ka, lakihan mo.” Para matapos na ay sumunod na lang ako. Alam ko na ang susunod niyang gagawin. Hindi ko na mapigilan ang pagdaloy ng aking laway habang hawak niya sa ere ang aking ulo at buong lakas na tinitira ang aking bunganga. Gustong-gusto niya ang estado kong iyon hanggang sa mapagod siya at sabay naming habulin ang paghinga.

Ipinahawak na niyang muli ang kanyang ari at inutusan akong salsalin na lang ito ng mabalis. Nagsilbing pampadulas ang mga inilabas kong laway. Lumalakas na ang kanyang pag-ungol. Itinulak niya ako para mapahiga pero hindi ko nabitawan ang kanyang ari dahil hinawakan niya rin ito. Magkapatong ngayon ang aming mga kamay habang binubomba namin ang kanyang katas mula sa hitik niyang mga bayag patungo sa malusog niyang pagkalalaki palabas sa munting butas sa gitna ng malaki nitong ulo. Ilang saglit na lang ay mapapawi na ang kanyang kasabikan. Napapapikit na siya at napapakagat sa kanyang labi. Sarap na sarap siya sa sabay naming paghagod. Nang walang ano-ano’y lalong nagalit ang kanyang alaga. Sa una ay sumirit ang masaganang tamod mula sa aming mga kamay. Bukas na ang kanyang mga labi ngunit nakapikit pa rin habang ako ay blangko pa rin ang ekspresyon hanggang sa bumulwak ang mas marami pang katas. Sa dilim ay hindi ko na alam kung saang direksyon dumapo ang mga iyon.

Napagod din siya at nahiga sa aking tabi. “Aanakan na kita sa susunod. Sa ngayon ito muna ang kainin mo.” Bulong niyang muli sa hingal niyang boses. Muling nabuhay ang panginginig sa aking katawan kahit na katatapos lang ng mainit na eksena at wala namang dumaang malamig na hangin. Pilit niyang ipinapasok ang kanyang mga daliri na puno ng naipong tamod. Amoy ko ang lansa nito at iwasan ko man ay wala akong laban sa demonyong namamayani sa kanya. Madulas, malansa, maalat na manamis-namis ang lasa. Idinura ko iyon sa tabi niya. Hindi ko alam kung saan tumama basta idinura ko na lang.  Ang iba ay ipinahid niya sa aking mukha. Kinuha niya ang kanina pang hinubad na sando at iyon ang pinangpunas niya sa kanyang sarili. Sa kanyang pagtayo ay muling sumindi ang ilaw. Doon ko nasilayan ang buo niyang kaselanan at doon ko rin nasaksihan ang itsura ko ngayon. Ang dumi-dumi ko. Isa na akong PUTA. Tumalikod ako sa hindi niya tanaw at umagos ang butil-butil kong luha. Ninakaw niya sa akin ang aking pagka-inosente. Niyakap ko ang aking sarili, pilit pinapakalma ang muling nabuhay na panginginig. Hindi ko na alintana ang pagkislot-kislot ng aking ari. Para akong natabunan ng yelo at hindi na rin makagalaw.

Nilapastangan ako ng sarili kong kapamilya. Pinagsamantalahan ang aking kahinaan. Idinamay sa paggawa ng kasalanan at inialay sa kalaswaan at kamunduhan.

Recent Story Comments

One thought on “Linya ng Teleserye (13min read)

Comments

Your email address will not be published.